Zicht op zee

Ik ben er uit. Ik wandel vandaag niet verder op het kustpad, wel richting Hythe. Ik ga lekker padvinderen over smalle paden, kleine steegjes en bloemrijke lanen met zicht op zee.

Gisterenavond liep ik langs een hoger gelegen park, dat er mooi uitzag en wat ik graag wil nader wil bekijken, dus dat is mijn startpunt vandaag. Enthousiast ga ik meteen de heuvel op. Ik houd ervan verrast te worden. Dat is het leuke van gewoon gaan lopen, en zien waar je uitkomt. De enige richting die ik wil volgen is min of meer de kustlijn naar het westen, richting Hythe. De eerste verrassing in het park is een mooi distelvinkje, of puttertje dat in een struik naast het pad een vrolijk deuntje fluit.

Op de kaart zag ik verschillende historische verdedigingstorens, Mortello towers geheten, ingetekend staan langs deze kustlijn. Gisteren had ik er in Folkestone ook een paar gezien, maar geen fut om me erin te verdiepen. Dus wil ik er nu een paar opzoeken.

Overwoekerde Mortello toren

Het zijn nogal plompe torens met bijna 4 meter dikke muren en halverwege een ingang. Soms is er een grachtmuur omheen gebouwd. De torens zijn tijdens de Franse oorlog tussen 1805 en 1808 neergezet en genoemd naar de (vergelijkbare) ronde forten bij Mortella Point op Corsica. Er staan er hier wel 27 in Kent. Na 2 overwoekerde Mortello torens midden in de bossen te hebben gevonden, soms achter dicht struikgewas, kom ik er ook een tegen die is omgebouwd tot woonhuis. Er zitten weinig ramen in, behalve bovenaan. Lijkt me niet erg gezellig eerlijk gezegd. Zelfs de muur van de oude slotgracht staat er nog omheen.

Woonhuis in woonwijk Mortello toren

Op naar een volgende uitdaging. Ik probeer een beetje op hoogte te blijven, volgens de hoogtelijnen op de kaart. Wat best lastig is, omdat het landschap heel glooiend is. Dus uiteindelijk Daal en stijg ik nog behoorlijk. Als ik een kerktekentje zie staan, ga ik erlangs om te kijken of die open is. Onderweg kom ik langs een begraafplaats. Het zijn vaak mooie verstilde plekken. Als ik het terrein op loop en om een heg heen ga, opent het landschap zich plotseling en sta ik middenin een prachtig panorama van de kustlijn verder naar het westen. Ik ben er stil van. Er staat ook nog een bankje bij om ervan te genieten!

Uitzicht vanaf de begraafplaats

Een mooi moment om na te denken over morgen. Dan reis ik weer terug. Dat vind ik altijd weer een lastige overgang. Aan de ene kant fijn om weer naar huis te gaan, aan de andere kant terug in de dagelijkse sleur, waar ik moeite mee heb. Ik hoop dat ik weer iets kan meenemen van deze tocht. In elk geval dat het oké is, dat ik geen keurig aangeharkt tuintje ben. Overal is schoonheid te ontdekken. Sta open voor het onverwachte, laat je verrassen. En altijd: take one step at a time; Probeer niet met reuze stappen bij je doel te komen, dat werkt niet. Je raakt er alleen maar door gefrustreerd. Als ik na een tijdje weer verderga, krijg ik nog een toegift: op de heuvel in de verte zie ik het bekende (zo blijkt later) witte paard van Hythe dat in de krijtrotsen is gekerfd. Op de foto slecht te zien, maar in werkelijkheid een prachtig beeld!

Middenin de foto het vrolijke witte paard

Eigenlijk kan ik hierna beter een foto reportage plaatsen van de highlights. Uiteindelijk gaat mijn pad dan weer omlaag, dan weer omhoog, door weilanden met koeien en schapen; langs kerkjes, waarvan er een open was, een privé kasteel (prachtig van buiten!); intieme bospaadjes en slingerende beekjes. Er groeiden de prachtigste bloemen: bluebells, bosanemonen, dagkoekoeksbloemen, een orchidee, bloesems, teveel om op te noemen. En ik hoor heel veel vogeltjes fluiten. Wat een heerlijke dag!

Saltwood Castle, helaas: no entry, private property
Het kerkje van Saltwood, St. Peter & St. Paul’s was gelukkig wel open

Het oude kerkje in Saltwood is een kleine oase. De stoffige geur van oude boeken in de schaars verlichte kerk brengt me rust en vrede. Het is goed. Na deze mooie dag vol zonneschijn en verrassingen ga ik richting huis. Eerst met de bus naar Ashford. Morgen met de trein naar Harwich en dan met de ferry naar het Hollands plat. Ik kijk ernaar uit om mijn liefsten weer te zien.

Prachtige bloesem bij het kerkje van Saltwood en een Keltisch kruis dat ik ook altijd bij me draag.

1 reactie

  1. Dankjewel Annemarie, heerlijk meegenoten van je belevenissen aan die prachtige Engelse kusten!
    En nu weer in ‘My Home is My Castle’ waar je geliefden zijn 🙂
    liefs, je sis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *