Over de kop

Het duurt even voordat ik bij het beginpunt van het Zuid-Schotse kustpad ben. Eerst lang wachten om van de boot door de douane te gaan, dan op de transfer bus naar Newcastle centraal station, dan wachten op de trein naar Berwick-upon-Tweed en vervolgens wachten op de bus om mij net over de grens te zetten. Maar tegen half 2 ben ik daar dan toch.

Begin van kustpad bij Lamberton

Nadat ik met een brug over het spoor ben gegaan sla ik meteen linksaf richting het noorden. Het zonnetje schijnt geregeld, de temperatuur is precies goed (net onder de 20°C) en er staat weinig wind. Het is een graspad waar je lekker meteen door de schapen poep loopt, over kliffen hoog boven de zee. Het uitzicht is fantastisch. Naar het zuiden kan ik zelfs nog de twee kastelen van Lindisfarne en Bamburgh zien!

Ik volg de Forth to Farne way, die loopt helemaal van Lindisfarne/Holy Island (waar ik vorig jaar naartoe ben gelopen) naar de Firth of Forth bij Edinburgh. Deze keer ga ik dus op weg naar de hoofdstad van Schotland.

De distel is het Nationale symbool van Schotland

Na een tijdje door de varens te hebben gestruind, kom ik bij een mooi open veld, maar daar raak ik het pad kwijt. Ik had eigenlijk helemaal naar beneden gemoeten, naar Burnmouth. Maar van bovenaf ziet het er eigenlijk wel zo mooi uit.

Burnmouth

Aan het eind van het veld denk ik weer door een hek bij het pad te kunnen komen, maar achter het hek staan nog twee muren, zowel links als rechtdoor. Achter de linker is het spoor en achter de ander een vrij steile helling vol met struiken en bomen dat onderaan eindigt op het weggetje naar Burnmouth. Ik zie een smal paadje lopen bovenaan de helling langs de spoormuur, maar dan moet ik eerst nog het muurtje recht voor me over… Of terug over het veld… Ik heb een hekel aan teruggaan, dus ik waag het erop. Direct achter het muurtje is een klein grasplateau, waar ik op terecht wil komen. Ik laat me voorzichtig zakken met mijn voorkant tegen de muur, maar het gras ligt toch dieper dan ik had ingeschat, dus voor ik het weet rol ik opeens achterover over de kop de braamstruiken in. Ik voel me net een schildkever, die op z’n rug terecht is gekomen, topzwaar aan de achterkant door mijn rugzak. Snel krabbel ik overeind, maar heb wel wat schrammen en rode braamvlekken opgelopen. Maar gelukkig niks ernstigs.

Daarna snel door naar de hoogste klif top van de route, van 100 meter hoog! Wat een schitterende plek om vogels te spotten die in de zee zwemmen, zoals zeekoeten, eidereenden, en meeuwen natuurlijk. Sowieso kom ik langs het pad van alles tegen, mooie vlinders en vogeltjes, zoals de tapuit en een reebok!

Eyemouth

In Eyemouth zwemmen zeehonden in de haven, maar eigenlijk heb ik het dan wel gehad. Ik ben best moe, heb er al bijna 15 km opzitten en begin trek te krijgen. Ik moet dan nog een kilometer of 5 naar Coldingham, waar ik een B&B heb geboekt. Maar ik ben bang dat als ik ergens lekker ga zitten (op eeen terras in de zon bijvoorbeeld), dat ik dan niet meer van m’n plek kom. Dus haal ik snel een koude pasta bij de Co-op, eet het even op een bankje met uitzicht op de baai op en ga weer door.

Laatste stukje kust van vandaag

Het laatste gedeelte is echt doorbijten. Het kustpad stijgt nog behoorlijk en Coldingham ligt nog wat hoger op een heuvel. Om 7 uur klop ik eindelijk bij de B&B aan. ‘I had given up on you’ is het eerste wat Paul, de B&B eigenaar zegt. Maar ik heb het toch maar gedaan, wel 19 km gelopen op deze eerste middag en helemaal ‘knackered’, met zere voeten en benen. Morgen maar zien of ik de ene been nog voor de andere kan krijgen…

11 reacties

  1. Dear Annemarie,

    May both your knackered knees know rest
    upon a bed of feathers
    And may your weary limbs be blessed
    with strength for British weather!
    God be with you, body and soul,
    and grant you healing peace
    on walks to come – may He his goal
    with you show overseas!

    Love, Peter

  2. lieve Annemarie, wat een mooi, beeldend geschreven verslag van je eerste wandeldag. zo leuk om op deze manier met je mee te kunnen ” wandelen”. succes! groetjes, Wilma

  3. Hallo Annemarie,
    Wat een geweldige beschrijving van je reis. Ik ben van plan om je te gaan volgen. Je reis herinnert me aan het boek ‘het zoutpad’. Vast niet jouw reden (dakloos , zonder geld etc), maar wel het wandelen.Heel veel plezier en kracht gewenst, zowel lichamelijk als geestelijk.

    1. Dankjewel Klarien,
      Een mentale pas op de plaats maken, nadenken over het leven, leren vertrouwen op God en mezelf, dat zijn mijn redenen om in m’n eentje het kustpad te lopen, naast het feit dat wandelen gewoon leuk is en genieten in deze prachtige omgeving!

  4. Annemarie, wat een verdiende rust na zoveel inspanning. Je beschrijft het beeldend. Heel erg leuk om te lezen. Ik hoop dat je vandaag je plan waar kunt maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *